Want ik was er absoluut niet van plan hem zomaar uit onze familie te laten verdwijnen, als een spook dat door de gangen dwaalt.
De deur van onze kamer stond open. Haar koffer stond al half dicht op het bed, haar kleren veel te netjes opgevouwen voor iemand die net besloten had te vertrekken.
'Je was het me toch nooit van plan geweest, hè?' vroeg ik.
"Dat was ik."
"Wanneer? Na het hotel? Nadat de foto's online waren gepubliceerd?"
Hij antwoordde niet.
Ik stond als aan de grond genageld op de drempel, te trillen. "Je had me kunnen vertellen dat je ongelukkig was."
'Ik zeg het je,' antwoordde hij. 'Ik kies mijn eigen geluk.'
"En die van ons?"
Lees verder op de volgende pagina >>
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
