"We hebben zes kinderen, Cole. Denk je dat het een coma is?"
'Dat zou je niet begrijpen,' zei hij. 'Je ziet jezelf niet eens meer. Vroeger gaf je om je uiterlijk. Om hoe wij eruit zagen.'
Ik staarde hem aan.
Hij vervolgde: "Wanneer heb je voor het laatst echte kleren gedragen? Of iets dat niet bevlekt was?"
Ik was sprakeloos. "Dus dat is het? Je verveelde je? Je vond iemand met strakkere buikspieren en mooiere leggings, en ineens zijn de afgelopen zestien jaar... een vergissing?"
'Je hebt jezelf laten gaan,' zei hij botweg.
Die woorden kwamen aan als een klap in het gezicht.
Lees verder op de volgende pagina >>
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
