De volgende ochtend stond hij bleek voor mijn deur.
"Mam, ik kan niet in mijn eigen bed slapen. Het doet pijn als ik ga liggen."
Dat zette me aan het denken.
Ik ging zijn kamer binnen. De matras zag er in goede staat uit. Het bedframe was intact. De lattenbodem was stevig.
'Het zou het bedframe kunnen zijn,' mompelde ik.
Caleb keek me onzeker aan.
Ik leg mijn hand op het matras. Aanvankelijk prei alles normaal. Toen voelde ik, vlakbij het midden, onder de vulling, iets stevigs en rechthoekigs.
Ik draaide de matras om.
Lees verder op de volgende pagina >>
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
