De bus komt met piepende remmen aan en je stapt langzaam in, voelend hoe je zeventig jaar op je knieën voel. De chauffeur laat de treeplank zakken zonder dat je erom vraagt. Je bedankt hem en neemt plaats in het midden, je handtas op je schoot terwijl de stad aan je voorbijtrekt, de kleuren vervaagd en gebroken.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
